Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία - Επιχειρηματικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία - Επιχειρηματικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

Τι δεν καταλάβατε??



Μέτρο του Eurogroup για την διάσωση της Κύπρου και παραμονής της μέσα στην νομισματική ένωση και το ευρώ.

Η εισαγωγή περιορισμών στην εξαγωγή κεφαλαίων, αν και δεν έχουν πάρει ακόμα συγκεκριμένη μορφή, δημιουργούν ντε φάκτο ένα νέο νόμισμα: το κυπριακό ευρώ, δηλαδή ένα ευρώ που δεν μεταβιβάζεται από χώρα σε χώρα μέσα στη νομισματική ένωση.
Ανάλογο θα ήταν αν στις ΗΠΑ έμπεναν περιορισμοί στην εξαγωγή δολαρίων από μία χρεωμένη πολιτεία σε μία άλλη. Πρόκειται για κατάφορη παραβίαση της λογικής μιας νομισματικής ένωσης που το ίδιο το Eurogoup καλείται να προστατεύσει.
Μέσα σε μερικές μέρες, το Eurogroup και η Ευρώπη κατάφερε: (α) να θέσει υπό αμφισβήτηση την ασφάλεια των εγγυημένων καταθέσεων, (β) να επαναφέρει στο προσκήνιο τα ερωτήματα περί αποπομπής κράτους-μέλους της νομισματικής ένωσης, και (γ) να θυσιάσει την αρχή της ενοποιημένης αγοράς κεφαλαίων στην οποία, βέβαια, περιορισμοί στη μετακίνηση των κεφαλαίων δεν νοούνται. Όμως η πιο επαίσχυντη, η πανάσχημη, διάσταση της συμφωνίας για την Κύπρο είναι το γεγονός ότι σηματοδότησε το τέλος της τελευταίας ελπίδας για πραγματική τραπεζική ενοποίηση της Ευρωζώνης (Βαρουφάκης Ι. Μάρτιος 2013).

Οι μόνοι που μπορούν να είναι απογοητεύμένοι από την όλη εξέλιξη στην Κύπρο, είναι όσοι πίστευαν και πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση αποτελεί τον αναπτυξιακό μοχλό σε πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και οικονομικό επίπεδο της Ευρώπης.
Μήπως πρέπει τελικά εμείς οι "ευρωπαϊστές" αντί να αφήσουμε το Eurogroup  και τον Dijsselbloem να διαλύσει την νομισματική ένωση να την διαλύσουμε μόνοι μας και να γυρίσουμε πίσω στη κατάργηση της  Συνθήκη του Μάαστριχτ και την δημιουργία μιας νέας που πρώτα να εξασφαλίζει την ουσιατική Πολιτική Ενοποίηση της Ευρώπης και στη συνέχεια μια νέα οικονομική ενοποίηση με ένα νέο ευρώ; 
Στην νέα κατάσταση όμως θα πρέπει ένα νέο "Σύμφωνο Σταθερότητας" να περιορίζει τις αρμοδιότητες της Γερμανίας (και των δουλοπρεπών δορυφόρων της, Αυστρίας, Ολλανδίας κλπ). Η νέα Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα πρέπει να εδρεύει εκτός Γερμανίας. 
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Γερμανία για τρίτη φορά στην νεώτερη ιστορία αποτελεί κέντρο παγκόσμιας αποσταθεροποίησης, δολοφόνος ανθρώπων και δημιουργός φτώχειας σε εκατομμύρια οικογένειες στην Ευρώπη.  

Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013

Ωφέλειες και προβλήματα από την ανάπτυξη συστήματος διασφάλισης ποιότητας σύμφωνα με το πρότυπο ISO9001, στο ελαιοτριβείο του Αγροτοβιομηχανικού Συνεταιρισμού Εγκλημενού στη Λευκάδα



ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ










 






ΓΡΑΠΤΗ  ΕΡΓΑΣΙΑ  2 (Απόσπασμα 2ο)

ΚΑΛΥΒΑΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΤΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Πρόγραμμα Σπουδών :
«ΔΙΟΙΚΗΣΗ  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ  ΚΑΙ  ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ»

Θεματική  Ενότητα  :
«ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΛΙΚΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ»  (ΔΕΟ 42)

Τίτλος Εργασίας :
« Έλεγχος Ποιότητας και Πρότυπα Διασφάλισης Ποιότητας , Τόμος B

Τίτλος Αποσπάσματος:
«Ωφέλειες και προβλήματα από την ανάπτυξη συστήματος διασφάλισης ποιότητας σύμφωνα με το πρότυπο ISO9001, στο ελαιοτριβείο του Αγροτοβιομηχανικού Συνεταιρισμού Εγκλημενού στη Λευκάδα»

Ακαδημαϊκό Έτος :2012-2013
Ημερομηνία :  Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ                                                                                                   σελ. 3
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΕΜΑΤΟΣ                                                                           σελ. 3
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ                                                                                                σελ.12
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ                                                                                          σελ.12
ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ                                                                                                 σελ.12




ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η συγκεκριμένη δημοσίευση αποτελεί μέρος της 2ης γραπτής εργασίας της θεματικής ενότητας «Διοίκηση Ολικής Ποιότητας και Διαχείριση Περιβάλλοντος» στα πλαίσια του προγράμματος σπουδών 2012-13 της «Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οργανισμών» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Το συγκεκριμένο μέρος αναφέρεται στα πρότυπα διασφάλισης ποιότητας. Μέσα από την ανάλυση Μελέτης Περίπτωσης του ελαιοτριβείου του Αγροτοβιομηχανικού Συνεταιρισμού Εγκλημενού στη Λευκάδα, εξετάζονται οι ωφέλειες αλλά και τα προβλήματα από την ανάπτυξη συστήματος διασφάλισης ποιότητας σύμφωνα με το πρότυπο ISO9001, και δίδονται οι απαραίτητες συμβουλές προς τον οργανισμό. Τέλος εξετάζεται και αναλύεται η δυνατότητα ή όχι να επιλέξει ο οργανισμός πιστοποίηση σύμφωνα με το πρότυπο του Ευρωπαϊκού Βραβείου Ποιότητας.


ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΕΜΑΤΟΣ 


Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012

"Η Ελλάδα μπορεί να αναπτυχθεί ξανά"

"Greece Can Grow Again" τιτλοφορείται το άρθρο του οικονομολόγου Γιάννη Σφακιανάκη στη The Wall Street Journal στις 11/12/2012. 

 

Σύμφωνα με αυτό :

Γραφειοκρατία - Διαφθορά - Φορολογική επιδρομή - αποτυχημένο Μάρκετινγκ αλλά και κακή Νομοθεσία - κακός Συνδικαλισμός 

κατέστρεψαν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας που είναι :

γεωγραφική θέση - τουρισμός - λάδι - φέτα - πάνω από 50 αγροτικά προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης ή με Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη - ναυτιλία - ναυπηγεία - λιμάνια. 


"It's easy to overlook a country's growth potential when it's about to enter its sixth straight year of recession. Greece's location gives it corner-shop status in Europe, and many sectors of the Greek economy are capable of unique contributions to Europe and the world. However, over the years the country's competitiveness, productivity and branding have taken a dive. Greece lost its identity as a service economy and became dependent on imports. Corruption became endemic, and a flourishing crony capitalist system has damaged the flow of foreign investment. Greece has become the epitome of red tape and is now desperately trying to reform.
According to the European Commission, Greece's shadow economy amounted to a quarter of GDP in 2011. A complex administrative and tax system creates legal, bureaucratic and procedural obstacles that result in the government's failure to collect upwards of €20 billion a year in tax revenue. A study at the Booth School of Business at the University of Chicago found that tax evasion cost the Greek state €28 billion in 2009 alone. The political will to address these issues has never existed, but this has to change today if Greece is to save itself.
Greek industry also needs sector-specific treatments. At its core, the country's long-term growth model should be geared toward supporting tourism. Greece should become the Florida of Europe. Tourism accounts for 15% of the Greek economy, but traditionally 70% of its growth has stemmed from domestic demand. Moreover, tourists in Greece spend only €146 per day, compared to €162 in Turkey and €200 in Italy, according to McKinsey.
Much will be gained if Greece extends its tourist season beyond the summer months. However, it also needs to upgrade its infrastructure, revamping existing roads, sea- and airports, and building new ones. Currently, a cumbersome process of licensing, taxation and other red tape discourage such investments. And while Greeks are hospitable by nature, they have yet to acquire a deeper service and value-for-money ethos.


Agriculture investment has also long been neglected. That's thanks in great part to EU subsidies, which have led to low agricultural productivity. Labor costs skyrocketed in the 2000s, making Greek agricultural products uncompetitive and imports more attractive. Today Greece imports roughly €2 billion worth of meat products and another €1 billion of wheat, when it could be nearly self-sufficient in both.
There is also a serious failure of marketing. Despite being the world's third largest olive oil producer, Greece, unlike Italy and Spain, has failed to market and brand its product. Greece sells 60% of its olive oil in bulk to Italy, where it is packaged and sold at a premium. Likewise, Greek producers have only one-third of the global feta cheese market. It could learn much from the Italian and French experience in expanding the world-wide presences of Parmesan and Camembert.
Greece has more than 50 products under the PDO (Protected Designation of Origin) or PGI (Protected Geographical Indication) certification. Among these are Kalamata olives, renowned the world over. The world is much less familiar with the Avgotaraho (grey mullet roe) from the Messolonghi region and Mastika (a tree resin used as a spice) from the island of Chios.
Then there's shipping. Greece has been a seafaring nation since ancient times, and its ships still transport about 15% of global trade and make up 18% of the world's fleet. But much has to change for shipping to overtake tourism in terms of jobs and benefit to the wider economy. Legislation and taxation have to become more favorable to the Greek shipping flag, as many Greek ship owners opt to register their ships under foreign flags.
The ship-repair business, in which Greece had a niche in the 1960s and '70s, has collapsed since the '80s as a result of union interference, government ownership, global competition and higher costs. Greece could take advantage of its location and make itself a regional cargo hub.
Both Piraeus and Thessaloniki could become trade gateways for Eastern Europe. In a 2010 deal worth €500 million, the Chinese government-owned shipping giant Cosco leased half of the port of Piraeus and turned a decaying business into a productive and efficient one. Improved infrastructure, faster customs clearance and efficient loading and unloading could place Greece ahead of regional competitors like Turkey, Bulgaria and Romania. Hewlett-Packard's recent decision to transport goods across Europe, the Middle East and Africa through Piraeus is encouraging.
Greece's crisis could be a blessing in disguise for the country's long-term growth prospects. If the debt burden is alleviated, parasitic practices are curtailed and the investment climate improves, much could be done to realize Greece's economic potential."
Mr. Sfakianakis

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

GREXIT vs GREMAIN: Η προσφορά της Ελλάδας στην Αγγλική Γλώσσα.



GREXIT
"Definition: If you haven't seen this word before, you're not alone. It's a newly-coined term created by Citigroup's Ebrahim Rahbari and first published in an informational paper authored by him and Citi Chief Economist Willem Buiter. It combines "Greek" or "Greece" with the word "exit" and refers to the possibility of Greece leaving the Eurozone. The word has been picked up by media worldwide and it may well worm its way into the official lexicon. And it certainly has Greek roots beyond the obvious "Gr" - the word "exit" itself comes from the Greek "exodos", meaning "going out"." (πηγή: http://gogreece.about.com/od/Glossary-of-Greek-Terms/g/Grexit-What-does-Grexit-Mean.htm [accessed 23/5/2012]).
Έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο.


Μεταφράζοντας :
GREXIT
"Ορισμός: Αν δεν έχετε δει αυτή τη λέξη πριν, δεν είστε μόνοι. Είναι ένας νεότευκτος όρος που δημιουργήθηκε από τον Ebrahim Rahbari της Citigroup  και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε ένα ενημερωτικό έγγραφο έχει συγγράψει ο ίδιος και ο Chief Economist της Citi Willem Buiter. Συνδυάζει τη λέξη " Ελλάδα (GReece) " με τη λέξη" έξοδο (EXIT) "και αναφέρεται στη δυνατότητα της Ελλάδα να αφήσει την Ευρωζώνη. Η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο και μπορεί επίσης βρει τον δρόμο της για το επίσημο (αγγλικό) λεξικό. Σίγουρα έχει ελληνικές ρίζες πέρα από το προφανές "GR" - η λέξη "EXIT" προέρχεται από την ελληνική λέξη «ΕΞΟΔΟΣ», που σημαίνει "βγαίνω" ".

Επειδή η γλώσσα μας, σαν ένα κομμάτι του πολιτισμού μας, έχει διεισδύσει στις γλώσσες όλου του κόσμου οφείλουμε σαν Έλληνες να συνεχίζουμε να προσφέρουμε στον παγκόσμιο πολιτισμό.
Είναι λοιπόν στο χέρι μας να δώσουμε στους λαούς και το αντίθετο του GREXIT που δεν είναι άλλο από το GREMAIN και προέρχεται από το GReece και το REMAIN (παραμένω).  
Ας θυμίσουμε ότι το ΕΥΡΩ και η Ευρώπη προέρχονται από την λέξη "ΕΥΡΩΠΗ" που ήταν  η όμορφη κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας στην ελληνική μυθολογία.
Το όνομα της όμορφης κόρης, «ευρ-ώπη» σημαίνει αυτή που έχει πλατύ, στρογγυλό πρόσωπο, πράγμα που ταιριάζει στην πανσέληνο.

Η ιστορία της Ευρώπης για όσους δεν τη θυμούνται παρακάτω.

Τι να μας πουν και οι "Ευρωπαίοι" τώρα !!!! 







GREMAIN              regitered by akis kalyvas 24-5-2012









Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

Υποβάθμιση των κρατών της ευρωζώνης από την Standard & Poor's στις 13/1/2012 : Οδηγός για αρχάριους.



Οι πληροφορίες είχαν διαρρεύσει νωρίτερα και τελικά επιβεβαιώθηκαν. Ο παρακάτω 
πίνακας δείχνει τις μεταβολές των αξιολογήσεων αλλά και τις μελλοντικές προοπτικές 
για κάθε χώρα του ευρώ (πάντα από την S&P).
Κράτος Τρέχουσα αξιολόγηση Προηγούμενη αξιολόγηση Προοπτικές
Αυστρία ΑΑ+ ΑΑΑ Αρνητικές
Βέλγιο ΑΑ ΑΑ Αρνητικές
Γαλλία ΑΑ+ ΑΑΑ Αρνητικές
Γερμανία ΑΑΑ ΑΑΑ Σταθερές
Εσθονία ΑΑ- ΑΑ- Αρνητικές
Ιρλανδία ΒΒΒ+ ΒΒΒ+ Αρνητικές
Ισπανία Α ΑΑ- Αρνητικές
Ιταλία ΒΒΒ+ Α Αρνητικές
Κύπρος ΒΒ+ ΒΒΒ Αρνητικές
Λουξεμβούργο ΑΑΑ ΑΑΑ Αρνητικές
Μάλτα Α- Α Αρνητικές
Ολλανδία ΑΑΑ ΑΑΑ Αρνητικές
Πορτογαλία ΒΒ ΒΒΒ- Αρνητικές
Σλοβακία Α Α+ Σταθερές
Σλοβενία Α+ ΑΑ- Αρνητικές
Φινλανδία ΑΑΑ ΑΑΑ Αρνητικές

Η Γερμανία πλέον είναι μόνη στην κορυφή με άριστα ΑΑΑ και σταθερες προοπτικές για το μέλλον (δεν αναμένεται δηλ. υποβάθμιση). Οι υπόλοιπες άριστες χώρες της ευρωζώνης: Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Φινλανδία αλλά με μελλοντικές προοπτικές υποβάθμισης.
Προοπτικές αναβάθμισης δεν έχει καμία χώρα και εκτός της Γερμανίας οι προοπτικές μόνο της Σλοβακίας είναι σταθερές μετά όμως από μια υποβάθμιση.

Οι παραπάνω χώρες του πίνακα είναι 16. Η δέκατη έβδομη χώρα της ευρωζώνης είναι η Ελλάδα.
Η αξιολόγηση της S&P για την χώρα μας είναι :

  Greece CC      Αρνητικές / Negative προοπτικές και έγινε στις  2011-11-29.


 Είμαστε η χώρα με την χειρότερη αξιολόγηση όχι μόνο από την S&P, αλλά και από τις άλλες εταιρείες αξιολογήσεων  την Fitch (CCC, 21/11/2011), την Moody's (Ca, 5/8/2011) αλλά και από την κινέζικη Dagong (C, 22/11/2011).





Ας προσπαθήσουμε όμως να εξηγήσουμε τι είναι όλα τα παραπάνω που μας βομβαρδίζουν τις τελευταίες ημέρες.

Ο Πίνακας των βαθμίδων αξιολόγησης των 3 μεγαλύτερων εταιρειών είναι ο ακόλουθος :

Moody's S&P Fitch
Long-term Short-term Long-term Short-term Long-term Short-term
Aaa P-1 AAA A-1+ AAA F1+ Prime
Aa1 AA+ AA+ High grade
Aa2 AA AA
Aa3 AA- AA-
A1 A+ A-1 A+ F1 Upper medium grade
A2 A A
A3 P-2 A- A-2 A- F2
Baa1 BBB+ BBB+ Lower medium grade
Baa2 P-3 BBB A-3 BBB F3
Baa3 BBB- BBB-
Ba1 Not prime BB+ B BB+ B Non-investment grade
speculative
Ba2 BB BB
Ba3 BB- BB-
B1 B+ B+ Highly speculative
B2 B B
B3 B- B-
Caa1 CCC+ C CCC C Substantial risks
Caa2 CCC Extremely speculative
Caa3 CCC- In default with little
prospect for recovery
Ca CC
C
C D / DDD / In default
/ DD
/ D

Παρατηρούμε από τον παραπάνω Πίνακα ότι η Fitch και η Moody's μας έχουν κατατάξει μια βαθμίδα μόλις πριν τη χρεοκοπία ενώ η S&P μας έχει κάνει την χάρη και μας κατατάσσει 2 βαθμίδες πριν τη χρεοκοπία.

Οι παραπάνω εταιρείες ονομάζονται «οίκοι αξιολόγησης» ή ορθότερα “Nationally Recognized Statistical Rating Organizations” όπως έχουν καταχωρηθεί από την U.S. Securities and Exchange Commission την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία της Αμερικανικής Κυβέρνησης που έχει την κύρια ευθύνη για την επιβολή της ομοσπονδιακή νομοθεσίας  τίτλων και τη ρύθμιση του τομέα των κινητών αξιών, το χρηματιστήριο της χώρας κλπ. Οι οίκοι αυτοί είναι οι εξής 10 :
•    A.M. Best Company, Inc.
•    DBRS Ltd.
•    Egan-Jones Rating Company
•    Fitch, Inc.
•    Japan Credit Rating Agency, Ltd.
•    Kroll Bond Rating Agency, Inc. (f/k/a LACE Financial Corp.)
•    Moody’s Investors Service, Inc.
•    Rating and Investment Information, Inc.
•    Realpoint LLC
•    Standard & Poor’s Ratings Services
Οι Οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή οίκοι αξιολόγησης προσφέρουν ανεξάρτητες και έγκυρες υπηρεσίες αξιολογώντας την πιστοληπτική ικανότητα των δανειζομένων (ιδιώτες, επιχειρήσεις, κράτος) καθώς επίσης και τα χρεόγραφα που εκδίδουν οι δανειζόμενοι με σκοπό να πληροφορούνται σωστά οι δανειστές για το ρίσκο να χάσουν τα χρήματά τους.

Πρόκειται για ιδιωτικούς μη-πλειοψηφικούς ρυθμιστές διεθνών κεφαλαιαγορών με έντονο και σημαντικό ρόλο αφού οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας τις οποίες διενεργούν χρησιμοποιούνται από τους ενδιαφερόμενους (επενδυτές, δανειολήπτες, εκδότες, κυβερνήσεις) ώστε να λαμβάνουν επενδυτικές αποφάσεις.

Οι οίκοι αξιολόγησης επιδρούν και στο δανειστή και στο δανειζόμενο. Όσον αφορά στο δανειστή προσφέρει πληροφόρηση σχετικά με τον πιστωτικό κίνδυνο που εμπεριέχεται στις εναλλακτικές επενδυτικές ευκαιρίες και στο δανειζόμενο προσφέρει την απαραίτητη πληροφορία για να προσαρμόσει τις εσωτερικές του διαδικασίες και δραστηριότητες (μεταρρυθμίσεις), σύμφωνα με τα πρότυπα πιστοληπτικής ικανότητας.

Οι αξιολογήσεις πραγματοποιούνται στις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις (ομόλογα) και στις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις (συναλλαγματικές) εταιρειών, χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, δήμων και κρατών. Η αξιολόγηση του αξιόγραφου βασίζεται στη δυνατότητα του δανειζόμενου να αποπληρώσει το κεφάλαιο και τους τόκους σύμφωνα με την υπάρχουσα κάθε φορά συμφωνία δανεισμού.

Η αξιολόγηση μιας χώρας δείχνει την Πιστοληπτική Ικανότητά της (credit rating) δηλαδή την αξιοπιστία της χώρας στην αποπληρωμή των χρεών της. Η πιστοληπτική ικανότητα αποκαλύπτει σε ένα δανειστή (επενδυτή) την πιθανότητα να μπορέσει ο δανειολήπτης να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις χωρίς τον κίνδυνο πτώχευσης.
Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιούνται επίσης για την προσαρμογή των ασφαλίστρων, των επιτοκίων αποπληρωμής και των απαιτούμενων εγγυήσεων για την έκδοση ενός δανείου.
Μια χαμηλή αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας δείχνει υψηλό κίνδυνο αθέτησης ενός δανείου, και, συνεπώς, οδηγεί σε υψηλά επιτόκια ή ακόμα και την άρνησης χορήγησης δανείου από τον πιστωτή.


Επίλογος ή η Τέχνη της οικονομίας.
Αφορμή για το παρόν άρθρο αποτέλεσε η πρόσφατη συζήτηση - ανταλλαγή απόψεων του γράφοντα με τον σύγχρονο Λευκαδίτη ποιητή Δημήτρη Σολδάτο για το θέμα. Το συμπέρασμά μας ήταν ένας παραλληλισμός της οικονομίας με την Τέχνη (αν και σε αντίθεση με την Τέχνη η οικονομία δεν αρχίζει με κεφαλαίο Ο).


Οι εκάστοτε πρωθυπουργοί, υπουργοί οικονομίας και διοικητές των κεντρικών τραπεζών είναι οι Καλλιτέχνες.


Η οικονομική κατάσταση της εκάστοτε χώρας είναι η Καλλιτεχνική Δημιουργία τους.


Οι οίκοι αξιολόγησης  αποτελούν τους Κριτικούς Τέχνης.


Οι αξιολογήσεις αποτελούν τις Κριτικές.


Οι τραπεζίτες  αποτελούν τις Γκαλερί,  τις Αίθουσες Τέχνης και τους Εκδοτικούς Οίκους.


Οι επενδυτές – δανειστές αποτελούν τους συλλέκτες έργων Τέχνης.


Οι κερδοσκόποι είναι οι αρχαιοκάπηλοι, οι κλέφτες έργων Τέχνης και οι πλαστογράφοι της Τέχνης.

 Όλοι εμείς οι άλλοι

μικροκαταθέτες, δανειολήπτες, ψηφοφόροι 
 
είμαστε τα 

Γυμνά Μοντέλα που ποζάρουμε,
  
αυτοί που τελικά 

δίνουμε την έμπνευση στους Καλλιτέχνες

και γινόμαστε Μούσες τους  

στο κρεβάτι του Έρωτα για αχαλίνωτο σεξ.


































































ΠΗΓΕΣ  [accessed 15/1/2012] :
-  http://www.sec.gov/answers/nrsro.htm
-  http://en.wikipedia.org/wiki/U.S._Securities_and_Exchange_Commission
-  http://www.euretirio.com/2011/06/pistoliptiki-ikanotita.html
-  http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82_%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82_%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82
-  http://en.wikipedia.org/wiki/Credit_rating
-  http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_credit_rating#cite_note-s.26p-srl-3
-  http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231145895